skip to the content

Maagkanker

MaagkankerBij maagkanker is sprake van kanker van de maagwand. In de meeste gevallen ontstaat de kanker uit cellen die de maagwand bekleden. Als enkele van deze cellen gaan afwijken en ongecontroleerd gaan groeien kan zich een gezwel (tumor) vormen.

Wie lopen er risico?

De precieze oorzaak van maagkanker is nog niet bekend. Hieronder staat een aantal factoren die iemands kans om deze aandoening te ontwikkelen kunnen vergroten.

  • Infectie met de maagbacterie Helicobacter Pylori - Langdurige infectie met deze bacterie kan bij sommige mensen chronische maagzweren veroorzaken en de kans op het ontstaan van kanker vergroten.
  • Leeftijd - De aandoening komt het meest voor bij mensen boven de 65.
  • Geslacht - Maagkanker komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
  • Poliepen - Goedaardige woekeringen op de binnenwand de maag. Deze dienen te worden verwijderd.
  • Roken - Roken vergroot de kans op een groot aantal vormen van kanker waaronder maagkanker.
  • Alcohol - Overmatig alcoholgebruik verhoogt de kans op maagkanker.
  • Eerdere maagoperaties - Patiënten die een eerdere maagoperatie hebben ondergaan hebben een toegenomen risico.
  • Familiegeschiedenis - Ouders, broers, zussen en kinderen van een persoon die maagkanker heeft, hebben een grotere kans zelf de aandoening te ontwikkelen.
  • Levensstijl - Overgewicht is een risicofactor.
  • Dieet - Het eten van veel geconserveerd (gepekeld, gerookt, gezouten) eten verhoogt het risico, het eten van veel groenten heeft een beschermende werking.

Symptomen

Maagkanker geeft in een vroeg stadium over het algemeen slechts vage klachten. Onderstaande klachten worden gemeld door patiënten met op maag kanker:

  • Gewichtsverlies
  • Pijn bovenbuik
  • Misselijkheid
  • Vermindering eetlust
  • Slikklachten
  • Bloedverlies
  • Vol gevoel na maaltijd

Diagnostische testen

Als de symptomen wijzen op de mogelijkheid van maagkanker, ondergaan patiënten een diagnostisch onderzoek. Hiermee wordt vastgesteld of maagkanker aanwezig is en wat het stadium van de ziekte is. De volgende testen maken hier deel van uit:

  • Medische voorgeschiedenis
  • Lichamelijk onderzoek
  • Biopsie - afwijkend weefsel wordt verwijderd en onderzocht op kankercellen.
  • Beeldvormende testen
  • Echo
  • Computertomografie (CT)
  • Magnetische resonantie imaging (MRI)
  • Bloedtesten

Stadium van de kanker

Hoe eerder kanker ontdekt en behandeld wordt, hoe groter de kans op herstel. De diagnose wordt gesteld aan de hand van een microscopische test (biopsie) op een stukje weefsel. Medische beeldvormingstechnieken worden gebruikt om te meten hoe ver de kanker zich verspreid heeft (gegroeid is) - dit staat bekend als het bepalen van het stadium.

  • Stadium I: Tumor beperkt zich tot de oppervlakte van de maagwand en er zijn geen of slechts enkele (1-6) positieve lymfeklieren.
  • Stadium II: Tumor infiltreert dieper in de maagwand en/of heeft kliermetastasen in maximaal 15 klieren.
  • Stadium III: Tumor groeit door maagwand in omringende organen en/of heeft kliermetastasen in maximaal 15 klieren.
  • Stadium IV: Metastasen (uitzaaiingen) op afstand, lokale uitbreiding tumor en/of meer dan 15 positieve klieren.

Behandelingen

De behandelingskeuze is afhankelijk van de locatie van de tumor en het stadium van de aandoening. Veel voorkomende soorten behandelingen zijn:

  • Chirurgie - Verwijdering van een tumor is in principe de enige behandeling die uitzicht biedt op genezing. Afhankelijk van de plaats en grootte van de tumor wordt een deel van de maag of de gehele maag verwijderd, dit samen met de lokale lymfeklieren. Soms moeten ook omliggende organen worden verwijderd.
  • Chemotherapie - Behandeling met medicatie die kankercellen doodt of hun deling remt. Chemotherapie kan uitzaaiing van kanker voorkomen en eventuele uitzaaiingen bestrijden.
  • Bestralingstherapie - Ook wel radiotherapie genoemd, maakt gebruik van hoog-energetische straling om kankercellen te doden, deze behandeling wordt ook samen met chemotherapie toegepast (chemoradiotherapy).

Vaak worden bovengenoemde behandelingen in combinatie met elkaar gebruikt zodat een optimale op de patiënt toegespitste behandeling ontstaat.